Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі і Святога Ясафата Кунцэвіча. Касцёл у былым прадмесці Сапоцкіна – Тэаліне быў пабудаваны ў 1789 годзе. Пасля падаўлення Нацыянальна-вызвольнага паўстання 1863-64 гг касцёл зачынілі царскія ўлады, а ў 1879 годзе будынак перадалі маскоўскай царкве. Тут размясціўся жаночы манастыр. У 1916 годзе храм вярнулі каталікам. У 1935-39 гг намаганнямі ксяндзоў Пятра Катлеўскага і Юзафа Пяркоўскага ішла перабудова касцёла. Падчас Другой сусветнай вайны будынак зазнаў значных пашкоджанняў. Пасля вайны вернікі за свой кошт аднавілі будынак. У савецкі час храм не закрываўся, у 1980-ыя гг на галоўным фасадзе надбудавалі дзве вежы. Унутры маецца шэраг мемарыяльных шыльдаў і прыгожыя вітражы.
Хороший обменный пункт. Иногда бывают выгодные курсы и по приёму купюр - не сильно придираются.
Только почему то несовпадение перерыва в графике работы, указанного на яндекс-картах с реальным. Указано с 14 до 15, а по факту с 12 до 13.
Из плюсов: довольно широкий выбор одежды. Часто, очень хорошего качества и по очень низкой цене. Приветливый персонал. Но расположение самого магазина - посреди жилых домов - крайне неудобное. Из-за этого бываю редко. Переехали бы на Клецкова, 3б - было бы супер!
Касцёл Перамянення Пана. Будаўніцтва касцёла ішло ў 1865-67 гг, сам працэс і яго асвячэнне ішлі таемна, бо пасля падаўлення Нацыянальна-вызвольнага паўстання 1863-64 гг царскія ўлады забаранілі будаваць новыя каталіцкія святыні. Фундатаркай пабудовы стала графіня Ядзвіга Сабалеўская, яе бюст знаходзіцца ў левым нефе касцёла. Пад храмам маецца радавы склеп Сабалеўскіх. Касцёл увесь час свайго існавання быў дзеючым.
Сядзіба Іваноўскіх "Лябёдка". Сядзіба ў стылі мадэрн была пабудавана Леанардам Іваноўскім у 1909 годзе. Пры ім маёнтак стаў адным з найбольш развітых і перадавых: была ўдасканалена сістэма дрэнажу, пабудаваны паравы млын, а навакольныя землі засажаныя лесам. Але найбольш Леанард развіваў садаводства: яблыкі, грушы, слівы, вішні і чарэшні з яго сада ішлі на лепшыя маскоўскія і пецярбургскія рынкі.
Цікава, што сыны Леанарда і яго жонкі Ядзвігі з Райхеляў сталі грамадзянамі трох краін: Беларусі, Польшчы і Літвы. Старэйшых сын Ежы атрымаў сядзібу ў спадчыну, стаў міністрам і сенатарам у Польшчы. Другі сын Вацлаў, заснаваў першае беларускае выдаведства ў Пецярбургу, быў міністрам асветы БНР, стаў доктарам тэхнічных навук. Трэці сын, Тадас, стаў навукоўцам-біёлагам у Літве, заснаваў універсітэт і заапарк у Каўнасе.
Апошнім уладальнікам сядзібы быў малодшы з братоў – Станіслаў. У 1939 годзе, з прыходам савецкай улады ён з’ехаў у Вільнюс. Яго сын, Казімер у 1995 годзе напісаў кнігу ўспамінаў пра жыццё ў сядзібе.
Некаторы час сядзіба руйнавалася, а ў 1971 годзе тут быў адкрыты дом-інтэрнат для дзяцей з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця. У наш час Васілішкаўскі пансіяната "Васількі". Гэта закрытая ўстанова, таму паглядзець зблізу будынак сядзібы даволі складана.
Касцёл Святых апосталаў Пятра і Паўла. Будаўніцтва касцёла з чырвонай цэглы ішло ў 1897-1903 гг па праекце Канстанціна Вайцяхоўскага. Храм будаваўся на ахвяраванні як простых вернікаў, так і багатых шляхцічаў. Іх імёны былі выбітыя на плітах вакол цэнтральнага ўвахода і ў ніжняй частцы сцен. Аднак ў 1947 годзе савецкія ўлады загадалі замазаць іх цэментам. Пазней касцёл увогуле зачынілі.
Толькі ў 1988 годзе вернікі змаглі вярнуць сабе святыню. Касцёл уражвае прыгажосцю сваіх інтэр’ераў. Асаблівую прыгажосць і арыгінальнасць мае штучная пячора, унутры якой маецца капліца-грот у стылі мадэрн. Тут знаходзіцца фрэска, на якой адлюстраваны галоўныя фундатары касцёла, яго першы ксёндз – Францішак Сакалоўскі, архітэктар і арганіст.
Унутры таксама маецца памятная шыльда Чэлаву Немэну – выбітнаму польскаму спеваку і кампазітару, што нарадзіўся ў Старых Васілішках, быў ахрышчаны ў гэтым касцёле, а яго бацька працаваў арганістам.
Касцёл Святога Яна Хрысціцеля. Будаўніцтва каменнага касцёла пачалося ў 1769 годзе на месцы драўлянага. Новы храм быў асвечаны 30 лістапада 1790 года. Пры касцёле дзейнічаў кляштар дамініканаў.
Пасля падаўлення Нацыянальна-вызвольных паўстанняў 1830-31 і 1863-64 гг расейскія ўлады спачатку ліквідавалі кляштар, а потым перадалі храм Маскоўскай царкве. Таксама ў гэты ж час быў зруйнаваны будынак кляштара.
У 1919 годзе ўлады міжваеннай Польшчы вярнулі храм каталікам. У 1922-28 гг праходзіла рэканструкцыя касцёла з аднаўленнем першапачатковага выгляду.
Пасля Другой сусветнай вайны савецкія ўлады зачынілі касцёл. Толькі ў 1980 годзе тут аднавіліся богаслужэнні.
У наш час касцёл адрэстаўраваны і знаходзіцца ў вельмі добрым стане. Унутры раю паглядзець на 7 стукавых алтароў у стылі ракако. Тэрыторыя абнесена бутавай агароджай з брамай.